Shhhhh. . . . . .

Haaa tetiba rasa panik dengan dengan diri-sendiri. Aku ni asyik bersukaria melancong sana sini. Ada je tempat nak pergi. Ada je benda nak beli. Bukan penting pun 5 pasang kasut baru, ataupun t-shirt Threadless. Tapi mesti tempted nak beli. Duit makin susut, duit tabung lagi lah entah ke mana ek.

arghhhhhhhhhhhhh 

Pagi tadi ada cakap-cakap dengan office mate yang baru lepas majlis perkahwinan. Bukan senang ek nak kahwin. Belanja itu, belanja ini. Barang-barang makin naik harga. Barang hantaran, barang basah untuk kenduri, sewa baju pengantin, pelamin dan apatah lagi upah photographer.

Busuk-busuk mesti abis belanja (sila betulkan jika kurang tepat) RM15,000 …  RM20,000?? gileeeee~ *tarik rambut sendiri* pffft!

*cough*cough*

Yelaaa… Memang la tak tau lagipon nak kahwin bila (hahahahahah) tapi aku kena start berjimat-cermat sekarang. Dan juga perlu lebih rajin untuk menjahit. Dah lama tak sentuh mesin jahit. Kedai pon dah berabuuuuuuuuuk!   :pfft:

Ramai cakap kalau nak kahwin, Pihak Perempuan tak payah nak risau pasal duit sebab Pihak Lelaki yang bagi duit, tak pun mak ayah aku yang keluar duit belanja. Tapi aku tak nak bebankan sesiapa. Takkan la barang² hantaran pon nak pakai duit Abah aku? (lagi la tambah botak kepala dia kekekeke)

Pastu tak kan la nak beban si bakal suami. Lepas selesai majlis, ada lagi kan. Nak hidup sama-sama jugak lepas tu.  Hidup sorang pun macam cukup² je. Takut aku nak hidup berdua nanti macamana lah. Kena kikis sifat boros dalam diri ini! *bitch-slap face*

p/s: Takut aku baca pasal Lelaki ni, mak girlfriend dia mintak duit hantaran RM30,000 siuuuuut! Jual anak ke hape? (selanjut cerita di sini →Kahwin adalah sebuah perkongsian, bukan satu ugutan atau perniagaan!)